در این بخش قصد داریم تا درباره رابطه هوش مصنوعی و معماری صحبت کنیم. این که اصلاً منظور از هوش مصنوعی در معماری چیست؟ هوش مصنوعی یک فناوری نوآورانه است که به ماشین‌ها و برنامه‌های رایانه‌ای اجازه می‌دهد تا با ورودی‌های جدید سازگار شوند؛ از تجربه ها فرا بگیرند و عملکردهایی مانند یادگیری، استدلال، تصمیم‌گیری و تفسیر بصری که به هوش انسانی نیاز دارند را انجام دهند.
زمانی که پای معماری (architecture) و طراحی در میان باشد، هوش مصنوعی در نقش یک ابزار تحقیقی می‌تواند پروژه‌های ساختمانی را به سرعت تجزیه و تحلیل کند و برای پیچیده‌ترین مشکلات، پاسخ‌هایی کافی ارائه دهد در حالی که میزان دخالت انسانی در حداقل مقدار ممکن است.
عملیات هوش مصنوعی بر پایه استفاده از الگوریتم‌های هوشمند و تکرارشونده و تکنیک‌ها و روش‌های پیشرفته‌ای است که اجازه پردازش حجم عظیمی از داده‌ها را در زمان بسیار کوتاهی به نرم‌افزار می‌دهد. نکته جالب‌توجه این است که در هر چرخه پردازش این داده‌ها، سیستم‌های هوشمند قادر به بررسی و اندازه‌گیری عملکرد خود و توسعه مهارت‌های اضافی هستند.
حال که رابطه معماری و هوش مصنوعی را درک کردیم، بهتر است که رایج‌ترین تکنیک‌های هوش مصنوعی را معرفی کنیم. بسته به هدف موردنظر می‌توان از این تکنیک‌ها برای حل مسئله استفاده کرد. تکنیک‌های هوش مصنوعی عبارت‌اند از:
- یادگیری ماشین: این تکنیک به مطالعه، ساخت و اجرای الگوریتم‌هایی مربوط می‌شود که به سیستم‌های کامپیوتری اجازه یادگیری و پیش‌بینی خودکار را می‌دهد. به این صورت که از یک سری داده‌های ورودی شروع کرده و در هر فرایند یادگیری میزان خطا کاهش پیدا می‌کند.
- شبکه‌های عصبی: نوعی یادگیری ماشینی متشکل از واحدهای به هم‌پیوسته مشابه نورون‌های مغز انسان است که توانایی تجزیه و تحلیل مجموعه بزرگ داده‌ها را بارها و بارها به منظور یافتن ارتباط و تفسیر معنای داده‌های نامشخص دارند.
- یادگیری عمیق: رویکردی بر اساس یادگیری ماشینی دارد که از مغز انسان سرنخ می‌گیرد و از شبکه‌های عصبی مصنوعی عظیم برای پردازش اطلاعات، یافتن ارتباط بین داده‌ها، یادگیری از مدل‌های پیچیده و موارد دیگر استفاده می‌کند.
- محاسبات شناختی: شاخه‌ای دیگری از هوش مصنوعی است که هدف آن دستیابی به یک تعامل طبیعی بین انسان و ماشین است و به رایانه‌ها اجازه تقلید از نحوه عملکرد مغز انسان را در حین اجرای یک فعالیت پیچیده می‌دهد.
- بینایی کامپیوتری: توانایی بازبینی و تفسیر محتوای یک تصویر را از طریق تشخیص الگو و یادگیری عمیق نشان می‌دهد. به کمک بینایی ماشین، سیستم‌های هوشمند می‌توانند تصاویر یا ویدئوها را در زمان واقعی ضبط کنند و همین طور به تفسیر محیط اطراف و شناسایی اجزای داده‌های بصری بپردازند.
